بسم الله الحكيم

دوستان همراهم، سلام

براي اينكه از وقتمون بهترين استفاده ي ممكن رو ببريم و روز پر بركتي داشته باشيم بايد وقتمون رو به چند قسمت تقسيم كنيم و يه چيزايي رو حتما تو اين برنامه بگنجونيم .
به يه حديث قابل تامل از رسول اكرم ( ص) توجه كنيد :
پيامبر اكرم (ص) مي فرمايد :
بر شخص خردمندي كه مغلوب و مقهور نگشته است و سرگرم دنيا طلبي نشده است سزاوار است كه ساعات خود را تقسيم کند ، ساعتي را به مناجات با پروردگارشش بگذراند و در ساعتي از نفس خود حساب کشد و در ساعتي به نيکويي هايي که خداوند به او نموده است انديشه کند و ساعتي را به بهره بردن نفسش از حلال خلوت کند زيرا اين ساعات ياري گر بقيه ي ساعات است و دلها را نيرويي تازه مي بخشد و جديت در کار را در پي دارد و دلهارا فارغ و آسوده مي سازد .

البته منظور از حديث اين نيست كه تمام روز رو به اين كارها اختصاص دهيد، چون شما  هم بايد به كارها و وظايف ديگري كه داريد برسيد اما ثمره همه اونها در مراعات كردن اين اموره.مثل سفره‌اي كه اگه آب و نون روش نباشه حتما كم داره گرچه غذاهاي ديگه هم خيلي خوبه باشه
بهتون اطمينان ميدم که اگر روزتون رو با توجه به فرمايشات رسول اکرم تنظيم کنيد حتما بعد از يه مدت رشد و کمال  رو در شخصيتتون احساس خواهيد کرد .
مهم نيست که در چه ساعتي به چه کاري بپردازيد گر چه برخي از ساعات به برخي ديگه فضيلت داره مثلا صبح براي عبادت بهتره . اما مهم اينه که شما اين برنامه رو در طول روز انجام بديد .
.........................................
پي نوشت : تا اطلاع ثانوي به دليل مشغله  متاسفانه فرصت مشاوره دادن ندارم. ببخشيد

بسم الله الحكيم

اميرالمومنين فرمود:
شب و روز در تو عمل ميكنند، پس توهم در آنها عمل كن،
و ازتوميگيرند، پس توهم از آنها بگير!
توضيح :
گذشت زمان دنيا را كهنه،عمرها را كوتاه،
وانسانها را پير ميكنه
درواقع ما به نوعي درحال معامله با « زمان » هستيم
زمان، پيوسته عمروفرصت وجواني وشادابي وقواي جسمي رو
از ما ميگيره ولي چه مي ده؟
اگرما هوشيارنباشيم:« هيچ » !!!
ولي اگرمتوجه وبيدارباشيم ، درمقابل سرمايه اي كه ميديم،
چيزي دريافت ميكنيم
دريغ است كه ما «عمر» بديم ولي « سعادت » نگيريم !
« جواني » را بديم، ولي دانش و تجربه نيندوزيم
قواي جسمي وتوانائي فكري وبدني ما صرف بشه،
ولي براي آتيه خويش، كاميابي رو ذخيره نكنيم
ما پيوسته رو به كاهشيم ، مثل شمعي كه ميسوزه ،
مثل يخي كه آب ميشه يا آبي كه به زمين فروميره
اين ، كار و عمل و تاثير گذاري  شب و روز در ماست
ولي ما چه تا ثيري درشب و روز و زمان ميذاريم؟؟؟
آيا آنچه روزگار از ما ميگيره، در مقابل ما هم چيزي ميگيريم؟
اگر از اين « بازار» وا ز اين داد وستد ،
تهي دست باز گرديم
زيانكاريم
............................... پي نوشت ....................................
با عرض شرمندگي به علت مشغله و گرفتاري  تا اطلاع ثانوي از دادن مشاوره معذورم ، برام دعا كنيد .

بسم الله الحكيم
دنيا کجاست ؟ چه جور جائيه ؟
چرا يکي چنان به دنيا چسبيده که موقع جدا شدن و ترک اين دنيا غم و اندوه فراوان همه ي وجودش رو پر مي کنه ولي يکي اينقدر از دنيا بيزاره که دست به خود کشي مي زنه ؟
بالاخره دنيا جاي خوبيه يا جاي بديه ؟ اصلا چرا خدا دنيا رو براي سکونت ما انتخاب کرد ؟
البته خدا بهشت رو براي ما مي خواست ولي ما در عمل نشون داديم که قبل از بهشتي شدن بايد سرد و گرم دنيا رو بچشيم  و يه مراحلي رو پشت سر بگذاريم تا لايق زندگي در بهشت امن الهي بشيم هممون مي دونيم دنيا فانيه ، لذتهاش زود گذره اما چرا بازم اينقدر دنيا رو دوست داريم و به متعلقاتش دل بستيم ؟
من خيلي راجع به اين موضوع فکر کردم ، فهميدم که همه ي اين تصورات غلط به خاطر اينه که نمي دونيم چرا به اين دنيا اومديم؟ چه بايد بکنيم و قراره به کجا بريم ؟ واي که يه طرز فکر غلط چقدر مي تونه ما رو از مسير بندگي خارج کنه .
از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود ؟
اگه به همين يک سوال ساده جواب بديم راه و هدف خودمون رو پيدا مي کنيم و ديگه بيراهه نمي ريم اما متاسفانه خيلي هامون همين اندازه تفکر رو هم براي سرنوشت و آينده ي خودمون دريغ مي کنيم، ما حقيريم و براي اينکه لايق اون نور عظيم بشيم و شايستگي زندگي در بهشت رو پيدا بکنيم بايد يه هزينه اي بپردازيم و اون هزينه شکستن خودمون و رها شدن از خود پرستي ها و بت پرستي هاست و اين ممکن نميشه مگه با نيروي ايمان که بايد در عمل تجلي پيدا بکنه .
حالا چرا خدا دنيا رو براي اين سير بزرگ و حساس انتخاب کرده ؟
چون در دنيا زمينه ي مناسبي براي حرکت فراهم ميشه دنيا پره از موانع ، سختي ها ، خارها ،  بلا ، حسرت ، مصيبت ، بدبختي و نامردمي ها .... هر کس در مقابل اين ناملايمات صبر پيشه کنه و همچنان بتونه گوهر انسانيتش رو حفظ کنه لياقت استفاده از بهشت الهي رو پيدا مي کنه ، سخته خيلي سخته در اين شرايط نلغزي و هم چنان بتوني انسان بموني يا از پوسته ي حيوانيت رها بشي و گوهر انسانيتت رو در گردن بندگيت متجلي کني . پس قدر فرصتي رو که خدا بهتون داده رو بدونيد و زندگي رو که با همه ي سختي هاش زيباست رو مغتنم بشمريد و يه لحظه هم از حرکت نايستيد و پله پله مقام هاي معنوي رو طي کنيد که اجل هر لحظه ممکنه از راه برسه ، براي مردن عجله نکنيد که زندگي اين دنيا به زودي تموم ميشه اما زندگي اون دنيا ابديه البته اين به اين معني نيست که به دنيا بچسبيد و رهاش نکنيد بلکه دنيا و عمر طولاني رو براي اين بخواهيد که بتونيد به حد نصاب رشد و کمال برسيد .
............................... پي نوشت ....................................
با عرض شرمندگي به علت مشغله و گرفتاري  تا اطلاع ثانوي از دادن مشاوره معذورم ، برام دعا كنيد .

بسم الله الحکيم
هر چيزي يه روزي به وجود مياد ولي ميگن هيچي از بين نمي ره يا تبديل به چيز ديگري ميشه يا اثر و نتيجش باقي مي مونه ، مثلا همين وبلاگهايي که مي سازيم ، ما با ساختن اين وبلاگها احتمالا اثرات مثبت يا منفي  روي اذهان عمومي مي ذاريم که شايد هيچ وقت پاک نشه پس با حذف يه وبلاگ اون وبلاگ به معناي حقيقي از بين نمي ره بلکه اثرات مثبت يا منفيش در اذهان باقي مي مونه
 اين  وبلاگها  هم مي تونه برامون باقيات الصالحاتي باشه و  هم مي تونه زمينه ي سقوط ما رو فراهم کنه پس وبلاگهاتون رو جدي بگيريد و مواظب باشيد که چي مي نويسيد ، به اون کساني هم که هنوز به اين عرصه وارد نشند توصيه مي کنم قبلش خوب فکراشون رو بکنند و با ديد باز پا تو اين ميدون بذارند .

يک سال نوشتم و نوشتم به اين اميد که بتونم آدمها رو به جايگاه واقعيشون نزديک کنم و امروز تولد دوباره  اين وبلاگه ،
آري تولد دوباره  وبلاگ ، تصميم گرفتم تغييراتي در چارچوب اين وبلاگ بدم ، از اين به بعد  ان شاءالله به مسائل ديگري به غير از مسائل خواهرانم نيز  مي پردازم ، معضل اصلي،نشناختن هويت و منزلت حقيقي ماست كه شبهه‏ها،مشكلات و دردسرها رو به وجود آورده؛تو آيات و روايات ما هم به  همين موضوع مهم تصريح شده و اصلا  اين مشكل و بحران ،جهانيه ، اين تغيير،حركتيه براي رويش و تكامل وبلاگ كه همه ي انسانها رو اعم از زن و مرد دربر مي‏گيره .
دوباره مي نويسم به اين اميد که کمک کنم تا خودم و همه آدمها به جايگاه واقعيشون نزديک بشن .



درد شکفتن حديث يافتن و رفتن است
يافتن استعدادهاي انسان
و رفتن به سوي جايگاه واقعي او
درد شکفتن روايت ساختن خويش است
و آمادگي براي دريافت يک مقام
مقامي که فقط در خور اوست و نه کس ديگري
درد شکفتن آغاز يک حرکت است
از خود تا او
اويي که مبدا شروع ما بوده
عجيب است
حرکت به سوي کسي که هم آغاز است و هم انجام
حرکتي از جنس بازگشت
و البته نه از سنخ به عقب رفتن
بل از نوع رجوع به اصل و ريشه
و از گونه قرار گرفتن قطره اي در آغوش دريا
و آنگاه که اين سير تمام شود
تو قطره اي هستي با صفات دريا
و با قدرت دريا
 وبا وسعت و عظمت او
إن الي ربک الرجعي
...........................