بسم الله الحکيم
نمي دونم چند نفر مثل من به اين بلا گرفتار شدين که

اونقدر فکر به راه آوردن وهدايت ديگرون مشغولشون کرده که از خودشون غافل شدند،
اين همون مطلبيه که تو مجلس شب شهادت بي بي دو عالم ذهنمو به خودش مشغول کرد
اونم وقتي که دانشمند فرزانه آقاي...اين حديث پيامبر اکرم  رو که:
 إِنَّ لِلَّهِ آنِيَةً فِي الْأَرْضِ فَأَحَبُّهَا إِلَى اللَّهِ مَا صَفَا مِنْهَا
وَ رَقَّ وَ صَلُبَ وَ هِيَ الْقُلُوبُ...
وَ أَمَّا مَا صَفَا، مَا صَفَتْ مِنَ الذُّنُوبِ
 (محبوب ترين قلبها،قلبيه که از{فکر} گناه هم پاک باشه)
برامون خوند...
چرا..؟
راستي چرا اونقدر به ديگري مشغول شدم که

 يادم رفت بايد مراقب قلب خودم هم باشم
انگار اين آيه رو از ياد بردم که:
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا عَلَيْکُمْ أَنْفُسَکُمْ لا يَضُرُّکُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ(مائده 105)،
علامه طباطبايي در تفسيرش فرمود:

 اين آيه نهى مى‏کند از اينکه از ضلالت آنان (مردم)متوحش شده و بر هدايت خود بترسند

 و به خيال خود به جلوگيرى از ضلالت آنان پرداخته و خود را فراموش کنند، و رفته رفته مانند آنان گمراه شوند،
 ترجمه الميزان، ج‏6، ص: 241

خدايا کمکم کن که خوابم نبره